Disable_right_click


Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ένα γλυκό 'γεια'

τω κρούοντι ανοιγήσεται
ζητείτε και ευρήσετε
αιτείτε και δοθήσεται υμίν
γρηγορείτε και προσεύχεσθε


Ανοίγω τα μάτια στην καινούρια μέρα. 

Κάνω τις δουλειές μου.

Ξαπλώνω το βράδυ αποκαμωμένος.


Μα, στο μεσοδιάστημα, πόσες στιγμές η ψυχή μου αναζήτησε το Χριστό μου; 

Νιώθω πως κάποιες φορές είμαστε ικανοί να κάνουμε σπουδαίες κινήσεις, να επιδείξουμε εντυπωσιακή αντοχή στον καύσωνα ή στον τεράστιο όγκο δουλειάς... Μα δεν μας είναι εύκολο ν'αντιληφθούμε πόσο ομορφότερη θα'ταν η ζωή μας αν Τον θυμόμασταν κάποιες στιγμές -τι γλυκές στιγμούλες!- μέσα στη μέρα. Ή αν του λέγαμε ένα απλό 'γεια' της καρδιάς ή ένα 'σ'ευχαριστώ που με ανέχεσαι και μ'αγαπάς' μέσα στη σιωπή της νύχτας. Πόσο όμορφη γίνεται μετά η ζωή! Με θέα στο πέλαγος της αγάπης Του!



3 σχόλια:

  1. Ενδιαφέρον και Αξίζει για Προβληματισμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι όμορφη εικόνα φίλε μου, συμφωνώ σε όλα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γεια και…χαρά!
    Κι ας μην είσαι ολόιδιος μ' Εκείνον'
    άλλωστε τί θα κάνεις μέχρι να του το πεις απο κοντά
    το "γεια", δεν θα προσπαθήσεις να του μοιάσεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή